WGBO

WGBO => Wet Geneeskundige Behandel Overeenkomst.

Bron: https://www.informatielangdurigezorg.nl/wgbo

De wet op de geneeskundige behandelovereenkomst (WGBO) regelt de relatie tussen patiënt/cliënt en hulpverlener (artsen, verpleegkundigen, orthopedagogen, psychologen, verloskundigen, fysiotherapeuten, logopedisten, oefentherapeuten Cesar – Mensendieck, etc.) Wanneer een patiënt/cliënt de hulp van een zorgverlener inroept, in ons geval een hulpvraag aan Oefentherapie Hoogezand, ontstaat een geneeskundige behandelovereenkomst tussen hen. De patiënt/cliënt is opdrachtgever tot zorg.

Het geven van een opdracht van zorg aan Oefentherapie Hoogezand betekent afname van een zorgvuldig onderzoek, het geven van raad en handelingen op gebied van Oefentherapie Cesar-Mensendieck met tot doel de hulpvraag van de cliënt te beantwoorden.

De WGBO is een dwingend recht, d.w.z. dat de Oefentherapeuten van Oefentherapie Hoogezand en cliënten onderling geen afspraken kunnen maken die in strijd zijn met de WGBO. In de WGBO zijn een aantal spelregels vastgelegd, die voorheen in losse wetten en in rechterlijke uitspraken te vinden waren.

Overzicht regels WGBO

  • het recht op informatie door de hulpverlener
    • toestemming voor een medische behandeling
    • inzage in het medisch dossier
    • het recht op een tweede mening of second opinion
    • vertegenwoordiging van patiënten/cliënten die niet zelf kunnen beslissen
    • recht op privacy

De plichten van de patiënt/cliënt                                                                                            De patiënt/cliënt moet de zorgverlener goed, eerlijk en volledig op de hoogte stellen van zijn problematiek. Met juiste en volledige informatie kunnen wij als zorgverlener sneller en beter een diagnose stellen en kunnen wij beter zorg verlenen. Dit klinkt logisch en redelijk, maar vaak worden uit schaamte, gemakzucht of onverschilligheid, of in de overtuiging dat het onbelangrijk zaken verzwegen of anders voorgesteld. De patiënt/cliënt moet zo veel mogelijk met de zorgverlener meewerken en adviezen opvolgen. Een andere belangrijke plicht van de patiënt/cliënt is de zorgverlener te betalen.

Het recht van de patiënt/cliënt op informatie                                                                Als patiënt/cliënt hebt u recht op informatie, in begrijpelijke taal, over uw ziekte of klacht, de behandeling, de gevolgen en risico’s van die behandeling en over eventuele alternatieve behandelingen. De zorgverlener zal, als dat gewenst en noodzakelijk is, de informatie schriftelijk geven, zodat de patiënt/cliënt die nog eens rustig kan nalezen. Als de zorgverlener denkt dat bepaalde informatie bij de patiënt/cliënt slecht zal vallen, dan is dat geen reden om de patiënt/cliënt deze informatie niet te geven. Alleen als naar het oordeel van de zorgverlener het geven van bepaalde informatie ernstig nadeel voor de patiënt/cliënt zal opleveren, dan verstrekt hij die informatie niet. De zorgverlener is wel verplicht dit met een andere zorgverlener te overleggen. Alleen met voldoende informatie kunt u goed meedenken en meebeslissen over de behandeling. De WGBO schrijft dit ook voor: u beslist samen met de hulpverlener wat er gaat gebeuren.

Het recht van de patiënt/cliënt om geen informatie te willen                                          Als een patiënt/cliënt zegt bepaalde informatie niet te willen, dan krijgt hij/zij die informatie niet, tenzij dit ernstig nadeel voor hem- of haarzelf of anderen oplevert. Dan krijgt de patiënt/cliënt toch die informatie van de zorgverlener.

Het recht van de patiënt/cliënt op inzage in zijn dossier                                                Van iedere patiënt/cliënt wordt een dossier bijgehouden. Hierin staan alle gegevens die betrekking hebben op uw behandeling. Omdat het dossier gaat over úw lichaam en gezondheid kunt u het uiteraard inzien, met uitzondering van de gegevens die niet over uzelf gaan. Op de behandelend Oefentherapeut na mag niemand anders het dossier inzien, tenzij u daar toestemming voor geeft. Wanneer u schriftelijk een verzoek indient tot inzage dient zo spoedig mogelijk te gebeuren. Een afspraak wordt hiervoor binnen redelijke termijn gemaakt. U heeft recht op kopieën van uw dossier, waarvoor de zorgverlener een redelijke bedrag in rekening mag brengen. Als u een andere visie heeft dan welke in uw dossier staat, dan mag u aan de zorgverlener vragen om het dossier te wijzigen of om uw visie toe te voegen aan het dossier.

Het recht van de patiënt/cliënt op bescherming van zijn privacy                                        De zorgverlener dient de privacy van de patiënt/cliënt te beschermen en te bewaren. Alles moet vertrouwelijk worden behandeld. Handelingen mogen alleen uitgevoerd worden door de betreffende therapeut waarmee de cliënt/patiënt een overeenkomst heeft, tenzij de patiënt/cliënt instemt met een andere oefentherapeut. Het dossier is alleen ter inzage aan de zorgverlener en degenen die betrokken zijn bij de behandeling. De zorgverlener mag geen enkele informatie aan derden verstrekken (inclusief directe familie), tenzij de patiënt/cliënt daar uitdrukkelijk toestemming voor heeft gegeven of als de wet de zorgverlener daartoe verplicht, of als het informatie betreft ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek, maar dan alleen onder strikte voorwaarden. Het beroepsgeheim vindt zijn grondslag in het recht van de patiënt/cliënt op geheimhouding van zijn persoonlijke gegevens. Dit recht op bescherming van de privacy ligt besloten in artikel 10 van de Grondwet. Het overlijden van een patiënt/cliënt betekent niet dat diens privacy niet meer beschermd hoeft te worden. Ook na de dood hebben derden geen recht op inzage in het dossier, tenzij de zorgverlener zeker weet dat de patiënt/cliënt daar geen bezwaar tegen gehad zou hebben.

De plicht van de zorgverlener informatie te verstrekken                                                   Niet alleen heeft de patiënt/cliënt recht op informatie, de zorgverlener is zelfs verplicht de patiënt/cliënt informatie te verschaffen. De zorgverlener moet in voor de patiënt/cliënt te bevatten bewoordingen vertellen over het onderzoek, de voorgestelde behandeling en alternatieven, en de gezondheidstoestand van de patiënt/cliënt. Hierbij wordt wel het principe der redelijkheid gehanteerd: als er bijvoorbeeld een kans van één op een miljoen is op een bepaalde bijwerking van een bepaalde behandeling, dan hoeft dat niet besproken te worden.

De plicht van de zorgverlener een medisch dossier bij te houden                                   Een hulpverlener heeft de plicht om een apart dossier van elke patiënt/cliënt bij te houden. Een dossier is het geheel aan gegevens dat een hulpverlener over een patiënt/cliënt bijhoudt. Welke gegevens precies in het dossier moeten worden opgenomen, verschilt per behandeling en per medische beroepsgroep. Dit wordt door de hulpverlener zelf beoordeeld, maar is ook afhankelijk van wettelijke bepalingen of voorschriften. In het dossier moeten in ieder geval de basisgegevens opgenomen worden. Dit zijn onder meer de bevindingen bij lichamelijk onderzoek, de diagnose, de ingestelde behandeling, de voortgang van de behandeling, verwijsbrieven, evt. relevante röntgen, lab of andere uitslagen, rapportages, aantekeningen van gesprekken en bevindingen van vroegere hulpverleners of geraadpleegde deskundigen. Ook de informatieverstrekking en uw afgegeven verklaringen moeten in het dossier worden opgenomen. Persoonlijke werkaantekeningen van de hulpverlener horen niet in het medisch dossier. Persoonlijke werkaantekeningen zijn indrukken, vermoedens en vragen. Ze dienen als geheugensteun voor de gedachtevorming van de hulpverlener en zijn niet bedoeld voor collegiaal gebruik. Zo gauw de hulpverlener persoonlijke werkaantekeningen met zijn collega’s deelt door ze op te nemen in uw dossier dan zijn uw rechten, zoals recht op inzage en vernietiging, van toepassing. Over het algemeen blijven ook klachtafhandeling en aansprakelijkheidstelling buiten het dossier. Hiervoor worden aparte dossiers aangelegd door een onafhankelijke klachtencommissie en de directie.

Bewaartermijn van uw medisch dossier                                                                               De algemene bewaartermijn van een medisch dossier is 15 jaar. Na afloop van de bewaartermijn moet het dossier vernietigd worden. Van uitzonderingen op de algemene bewaartermijn van 15 jaar is sprake bij:

  • Goed hulpverlenerschap
  • Uw medische gegevens kunnen langer bewaard worden indien dit redelijkerwijs voortvloeit uit de zorg van een goed hulpverlener. Ook kan uw huisarts uw medische gegevens langer dan 15 jaar bewaren in het kader van continuïteit van zorg.
  • Wettelijke plicht
  • Voor het dossier van een onvrijwillig opgenomen psychiatrische patiënt/cliënt geldt een wettelijke bewaartermijn van 5 jaar na beëindiging van de gedwongen opname. Voor vrijwillig opgenomen psychiatrische patiënt/cliënten geldt wel de algemene bewaartermijn van 15 jaar. Voor bepaalde gegevens in academische ziekenhuizen is de Archiefwet van toepassing. Documenten zoals het operatieverslag en de ontslagbrief moeten 15 jaar bewaard worden. Gegevens in het kader van een medische keuring moeten bewaard worden zolang het noodzakelijk is voor het doel waarvoor de keuring is gedaan. Dit zal meestal korter zijn dan 15 jaar.
  • Verzoek van de patiënt/cliënt
  • U kunt een hulpverlener verzoeken bepaalde medische gegevens langer dan 15 jaar te bewaren. Maar u kunt ook om vernietiging van uw gegevens vragen, waarbij de bewaartermijn korter dan 15 jaar wordt. Binnen de Wet BOPZ kan een patiënt/cliënt echter niet om vernietiging van zijn gegevens vragen voordat de wettelijke bewaartermijn is verstreken.
  • Anonieme gegevens
  • Indien uw hulpverlener uw gegevens anonimiseert, kunnen ze langer dan 15 jaar worden bewaard. Gegevens zijn anoniem wanneer ze niet, of met onevenredig veel moeite, herleidbaar zijn tot een persoon. Het verwijderen van de naam is niet altijd voldoende. Het bewaren van anonieme gegevens is vooral van belang voor wetenschappelijk onderzoek.
  • Belang van anderen
  • Wanneer het gaat om erfelijke aandoeningen kan een hulpverlener gegevens langer bewaren in het belang van uw kinderen. Of uw hulpverlener heeft de gegevens nog nodig voor een juridische procedure, die u tegen hem aangespannen heeft.

De plicht van de zorgverlener de privacy van de patiënt/cliënt te bewaren                    Het is de plicht van de zorgverlener er voor te zorgen dat geen inlichtingen over de patiënt/cliënt aan derden ter beschikking komen. Tenzij de patiënt/cliënt hier uitdrukkelijk toestemming voor heeft gegeven. Alleen personen die direct bij het onderzoek en de behandeling betrokken zijn, mogen over de patiënt/cliëntgegevens beschikken. Zonder toestemming van de patiënt/cliënt kunnen wel gegevens aan derden verstrekt worden ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek of statistiek indien het vragen van toestemming niet mogelijk is en de patiënt/cliënt niet onevenredig wordt geschaad, of het vragen van toestemming niet redelijk is en de gegevens niet tot de patiënt/cliënt herleidbaar zijn. Als een patiënt/cliënt echter uitdrukkelijk bezwaar heeft gemaakt tegen het verstrekken van gegevens ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek of statistiek, dan mag de zorgverlener geen gegevens verstrekken. Het wetenschappelijk onderzoek moet wel een algemeen belang dienen en het moet niet ook zonder de patiënt/cliëntgegevens uitgevoerd kunnen worden. Als er gegevens ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek of statistiek verstrekt worden, dan wordt dat door de zorgverlener in het dossier genoteerd.

Het recht van de zorgverlener om verzoeken van een patiënt/cliënt te weigeren      Voor diverse beroepen in de gezondheidszorg gelden professionele standaards. De zorgverlener heeft het recht om niet op een onredelijk verlangen van de patiënt/cliënt in te gaan. De zorgverlener laat zich bij nemen van zijn beslissingen leiden door zijn eigen deskundigheid en mag bijvoorbeeld op grond daarvan een verzoek van de patiënt/cliënt.

Toestemming van de patiënt/cliënt is vereist                                                                       Voor ieder onderzoek en voor iedere behandeling is toestemming nodig van de patiënt/cliënt. De patiënt/cliënt beslist uiteindelijk of er wel of niet behandeld wordt, niet de zorgverlener. De patiënt/cliënt heeft het recht een behandeling of onderzoek te weigeren en gegeven toestemming weer in te trekken. Bij ingrijpende onderzoeken of behandelingen wordt uitdrukkelijk om de toestemming van de patiënt/cliënt gevraagd. In de overige gevallen wordt ervan uitgegaan dat de patiënt/cliënt stilzwijgend toestemming geeft. Wanneer de patiënt/cliënt daar nadrukkelijk om vraagt, wordt in het dossier genoteerd voor welke behandelingen of onderzoeken toestemming is verleend.